نوبهار آيد و گلزار شكوفا گردد * بىگمان كوتهى عمر خزان خواهى ديد حضرت امام به پيروى از سخنوران بزرگ غزلهايى به سبك و سياق آنان سروده است و چون در اين مجال محدود ذكر مسطوره‌هاى فراوان ميسور نيست ، به ذكر چند نمونه اكتفا مىكنيم . عطار سروده است : درد دل را دوا نمىدانم * گم شدم سر ز پا نمىدانم امام گفته است : درد خواهم دوا نمىخواهم * غصه خواهم نوا نمىخواهم مولانا گويد : آن يوسف خوش‌عذار آمد * وان عيسى روزگار آمد امام گويد : كوتاه سخن كه يار آمد * با گيسوى مشكبار آمد سعدى گويد : شادى به روزگار گدايان كوى دوست * بر خاك ره نشسته به امّيد روى دوست امام گويد : عمرى گذشت و راه نبردم به كوى دوست * مجلس تمام گشت و نديديم روى دوست سعدى گويد : يك امشبى كه در آغوش شاهد شكرم * گرم چو عود بر آتش نهند غم مخورم امام گويد : يك امشبى كه در آغوش ماه تابانم * ز هرچه در دو جهان هست روى گردانم عماد فقيه گويد : پوشيده‌ام ز آبى و خاكى نياز خويش * ظاهر نكرده با در و ديوار راز خويش